طبق یافته های مرکز تحقیقات مشترک کمیسیون اروپا (JRC)، محاسبه کسری از نانو ذرات که در آزمایشات برون تن در تماس با سلول‌ها (دوز سلولی) قرار می‌گیرند، برای تعیین دوز پاسخ در زمان ‌ارزیابی ریسک ضروری می‌باشد.
بر اساس تحقیقات JRC، با توجه به افزایش استفاده از نانو‌مواد در محصولات، روش آزمون‌های برون تن استاندارد و قابل اتکایی به منظور غربالگری سمیت ناشی از این مواد مورد نیاز است. البته آنها اعتراف می کنند که توسعه چنین روش هایی برای ارزیابی خطرات نانومواد سرراست و آسان نیست.
طبق اظهارات آنها، دوز سلولی اغلب در متون علمی نادیده گرفته می‌شود که این مساله مقایسه مجموعه داده های به دست آمده از مطالعات مختلف را دشوار می کند. تخمین زدن این پارامتر اهمیت زیادی دارد و وابسته به انتقال نانوذرات و پیوند آنها با غشای سلولی و همچنین ظرفیت سلولها برای جذب نانومواد می‌باشد.
گروه تحقیقاتی JRC، به مدیریت پاسکال کولپو، ارتباط بین ویژگی‌‌های فیزیکوشیمیایی نانوذرات طلا را با رسوب آنها در لایه‌‌ای از سلولها را به صورت برون تن مطالعه نمود. نانوذرات طلا به دلیل ماهیت خنثی، زیست سازگاری و پایداری آنها، در سیستم‌های مدل بسیاری استفاده می‌‌شود.
نخست، آنها نانوذرات را در محیط کشت سلول مشخصه‌‌یابی نمودند تا قطر و چگالی جرمی ظاهری کمپلکس نانوذره- پروتئین را که به طور ناگزیری تشکیل می‌‌شود، تعیین نمایند. سپس با استفاده از اندازه‌گیری جذب ماوراء بنفش مرئی برای مطالعه سینتیک واکنش، محققین تایید کردند که کسر نانوذرات رسوب کرده تفاوت بسیاری با غلظت اولیه دارد. کسر رسوب کرده به شدت وابسته به اندازه نانوذرات و چگالی ظاهری می‌باشد، بدین ترتیب که هر چه ذرات کوچکتر باشد، رسوب کمتر خواهد بود.
بر اساس اظهارات محققان در مجله «سم‌شناسی ذره و فیبر»، این مطالعه اهمیت مشخصه‌‌یابی صحیح را نشان می‌دهد. همچنین شرایط آزمایشگاهی مناسب از جمله غلظت اولیه نانوذرات و ارتفاع مایع باید در نظر گرفته شود، زیرا به شدت بر دوز سلولی و ماهیت برهم کنش بین نانو ذرات با سلولها تاثیر دارد.
این گروه تحقیقاتی امیدوار است این مطالعات سیستماتیک به توسعه روش‌های برون تن استاندارد و قابل اتکا برای غربالگری سمیت نانو مواد کمک کند.